no related item

شنونده: 2
دریافت: 1
بازدید: 147

تلاوت

 

نوع تلاوت : تحقیق

سوره : سوره يس آيات 33 تا 47,

قاری : جهانبخش فرجي

قسمت سیصد‌و‌دوازده- سوره‌ی مبارکه‌ی یس آیات 33 الی 47 بشنوید

قرآن و ترجمه

تلاوت آیات 33 الی 47 سوره مبارکه یس را با صدای جهانبخش فرجی و سپس ترجمه‌‌ی آن‌ها را با صدای محمدحسین نیکنام می‌شنوید.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان


وَآیَةٌ لَّهُمُ الْأَرْضُ الْمَیْتَةُ أَحْیَیْنَاهَا وَأَخْرَجْنَا مِنْهَا حَبًّا فَمِنْهُ یَأْكُلُونَ ۳۳
و زمین مرده براى آنها نشانه اى (از عظمت خدا) است که ما آن را زنده کردیم و دانه (هاى غذایى) از آن خارج ساختیم که از آن مى خورند.

وَجَعَلْنَا فِیهَا جَنَّاتٍ مِّن نَّخِیلٍ وَأَعْنَابٍ وَفَجَّرْنَا فِیهَا مِنَ الْعُیُونِ ۳۴
و در آن باغهایى از نخلها و انگورها قرار دادیم و چشمه هایى آن جارى ساختیم.

لِیَأْكُلُوا مِن ثَمَرِهِ وَمَا عَمِلَتْهُ أَیْدِیهِمْ ۖ أَفَلَا یَشْكُرُونَ ۳۵
تا از میوه آن بخورند در حالى که با دست خود آن را به عمل نیاورده اند. آیا شکر (خدا را) به جا نمى آورند؟!

سُبْحَانَ الَّذِی خَلَقَ الْأَزْوَاجَ كُلَّهَا مِمَّا تُنبِتُ الْأَرْضُ وَمِنْ أَنفُسِهِمْ وَمِمَّا لَا یَعْلَمُونَ ۳۶
منزّه است کسى که تمام زوجها را آفرید، از آنچه زمین مى رویاند، و از خودشان، و از آنچه نمى دانند.

وَآیَةٌ لَّهُمُ اللَّیْلُ نَسْلَخُ مِنْهُ النَّهَارَ فَإِذَا هُم مُّظْلِمُونَ ۳۷
شب (نیز) براى آنها نشانه اى است (از عظمت خدا); ما روز را از آن برمى گیریم، در این هنگام آنان در تاریکى فرو مى روند.

وَالشَّمْسُ تَجْرِی لِمُسْتَقَرٍّ لَّهَا ۚ ذَٰلِكَ تَقْدِیرُ الْعَزِیزِ الْعَلِیمِ ۳۸
و خورشید (نیز براى آنها آیتى است) که پیوسته به سوى قرارگاهش در حرکت است; این تقدیر خداوند توانا و داناست.

وَالْقَمَرَ قَدَّرْنَاهُ مَنَازِلَ حَتَّىٰ عَادَ كَالْعُرْجُونِ الْقَدِیمِ ۳۹
و براى ماه منزلگاههایى قرار دادیم، (و هنگامى که این منازل را طى کرد) سرانجام بصورت شاخه کهنه (قوسى شکل و زرد رنگ) خرما درمى آید.

لَا الشَّمْسُ یَنبَغِی لَهَا أَن تُدْرِكَ الْقَمَرَ وَلَا اللَّیْلُ سَابِقُ النَّهَارِ ۚ وَكُلٌّ فِی فَلَكٍ یَسْبَحُونَ 40
نه خورشید راسزاست که به ماه رسد، و نه شب بر روز پیشى مى گیرد; و هر یک در مسیر خود شناورند.

وَآیَةٌ لَّهُمْ أَنَّا حَمَلْنَا ذُرِّیَّتَهُمْ فِی الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ ۴۱
نشانه اى (دیگر از عظمت پروردگار) براى آنان این است که ما فرزندانشان را در کشتیهایى پر (از وسایل و بارها) حمل کردیم.

وَخَلَقْنَا لَهُم مِّن مِّثْلِهِ مَا یَرْكَبُونَ ۴۲
و براى آنها مرکبهاى (دیگرى) همانند آن آفریدیم.

وَإِن نَّشَأْ نُغْرِقْهُمْ فَلَا صَرِیخَ لَهُمْ وَلَا هُمْ یُنقَذُونَ ۴۳
و اگر بخواهیم آنها را غرق مى کنیم بطورى که نه فریادرسى داشته باشند و نه نجات داده شوند.

إِلَّا رَحْمَةً مِّنَّا وَمَتَاعًا إِلَىٰ حِینٍ ۴۴
مگر این که رحمت ما (شامل حالشان شود)، و تا زمان معیّنى (از این زندگى) بهره گیرند.

وَإِذَا قِیلَ لَهُمُ اتَّقُوا مَا بَیْنَ أَیْدِیكُمْ وَمَا خَلْفَكُمْ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ ۴۵
و هر گاه به آنها گفته شود: «از آنچه پیش رو و پشت سر شماست (از عذاب دنیا و آخرت) بپرهیزید تا مشمول رحمت الهى شوید.» (اعتنا نمى کنند).

وَمَا تَأْتِیهِم مِّنْ آیَةٍ مِّنْ آیَاتِ رَبِّهِمْ إِلَّا كَانُوا عَنْهَا مُعْرِضِینَ ۴۶
و هیچ آیه اى از آیات پروردگارشان براى آنها نمى آید مگر این که از آن روى گردان مى شوند.

وَإِذَا قِیلَ لَهُمْ أَنفِقُوا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ قَالَ الَّذِینَ كَفَرُوا لِلَّذِینَ آمَنُوا أَنُطْعِمُ مَن لَّوْ یَشَاءُ اللَّهُ أَطْعَمَهُ إِنْ أَنتُمْ إِلَّا فِی ضَلَالٍ مُّبِینٍ ۴۷
و هنگامى که به آنان گفته شود: «از آنچه خدا به شما روزى کرده انفاق کنید.»، کافران به مؤمنان مى گویند: «آیا ما کسى را اطعام کنیم که اگر خدا مى خواست او را اطعام مى کرد؟! (پس خدا خواسته است او گرسنه باشد و) شما فقط در گمراهى آشکارید.

تنظیم کننده گنجینه:مريم حسيني

دبیر سرویس : شايسته جبال بارزي

سرویس قرآن و معارف

زمان بارگذاری:8:0 25/12/1395

ترجمه آیه : محمدحسين نيکنام

تصویر گنجینه

 

مدت:

18':19"

18':19" | صدای گنجینه

 

ایمیل شما:

email icon