دارچینیان گفت: سعی کردم در ترجمه تا جایی که در توانم است از گزاره‌ها شروع کنم و به پاره گفتار ها برسم، تاجایی که پاره‌گفتار زبان فارسی در ترجمه این اثر هم شبیه به زبان فرانسه و نسخه اصلی اثر شود.

این مترجم آثار گاوالدا را آثاری جهانی دانست که به منطقه خاصی مربوط نمی‌شوند و توضیح داد: عناصر فرازبانی در نحوه کدگذاری زبانی گاوالدا بسیار استفاده کرده. برای همین این اثر از مرزهای یک کشور فراتر می‌رود. منظورم از عناصر فرازبانی دانش جهانی است. دانشی که ما انسان‌ها در زندگی در جهان داریم و به نوعی در همه‌جا مشترکند. مثل دردها، غم‌ها و شادی‌ها. این عناصر در کار گاوالدا بسیار زیاد است. برای همین آثارش به زبان‌های مختلف ترجمه شده و از آن استقبال شده است.

وی ادامه داد: گاهی کار برخی نویسندگان به کشور خودشان محدود می‌شود. اما استفاده از عناصر مشترک در میان آدمیان، کار نویسنده را جهانی می‌کند. من می‌بینم که خوانندگان در سن‌های مختلف با اثر ارتباط برقرار می‌کنند و کسانی که آثار این نویسنده را دوست دارند، اتفاقا فقط خانم‌ها نیستند.

در ادامه عباسلو درباره نحوه ترجمه این کتاب و چگونگی ترجمه برخی از اصطلاحات سوالاتی از مترجم اثر مطرح کرد و سپس، مهناز رونقی، منتقد ادبی، به نقد اثر پرداخت.

رونقی، در این جلسه گفت: یکی از جریان‌های مهم ادبیات معاصر فرانسه، زنان دستان‌نویسند که در میان آن‌ها آناگاوالدا از جوانان موفق است و آثارش با اقبال زیادی روبرو شده است و کتاب «دوست داشتم کسی جایی منتظرم باشد» به ۱۹ زبان ترجمه شده است.

این منتقد اثر گاوالدا را از نظر توجه نویسنده به لایه‌های روان‌شناسی و توجه به ارتباطات انسانی، قابل توجه دانست و گفت: البته من فکر می‌کنم این مجموعه داستان، یک اثر واقع‌گرای مدرن است و این آثار اصولا داستان‌هایی روان‌شناسانه اند که به روابط انسانی می‌پردازند و این کتاب هم کاملا در این گونه ادبی می‌گنجد. داستان مدرن داستان فردیت است. این مجموعه هم دقیقا داستان انسان مدرن و بحران انسان امروزی است. با تاکید می‌گویم انسان، چون این اثر انسان را در موقعیت‌های مختلف نشان می‌دهد.

وی همچنین با اشاره به گفته‌های عباسلو که بیشتر مخاطبان این اثر را زنان دانسته بود، تصریح کرد: نگاه کتاب خیلی وقت‌ها نگاهی زنانه است. با همان ظرافت‌های زنانه و با همان بافت مینیاتوری و جزیی نگری که در همه چیز هست. احساسات هم همچنین. اما در مجموع ۱۲ داستان کتاب، از دیدگاه راوی‌شناسی، ۹ راوی اول شخص هستند و سه راوی دانای کل که محدود به ذهن اند. گاهی اوقات محدود به ذهن مرد و گاهی اوقات محدود به ذهن زن. از نظر روایت این راوی کاملا مساوی بین زن و مرد تقسیم شده و این نقطه قوت کتاب است.

تاریخ و فرهنگ >