no related item

شنونده: 5
دریافت: 8
بازدید: 1757

مهر|94

06

18:0

اتاقي در حومه خاطرات

دلاورخان، پیش‌کسوت والیبال

ایران‌صدا: سید محمود دلاورخان، مربی بین‌المللی والیبال مربی‌ای که در اولین دوره‌های مربیگری در ایران، موفق به دریافت درجه‌ی بین‌اللملی شد.

کارشناس/مهمان: محمود دلاورخان,  

محمود در خیابان خوش تهران به‌دنیا آمد و بیشتر عمرش در هفت‌چنار سپری شد و والیبال را از همین محله شروع کرد. در دبستان مفید هفت‌چنار تحصیل کرد. به‌دلیل تداخل مسابقات آموزشگاهی با درسش، تحصیلاتش در حد دیپلم متوسطه باقی ماند.
خودش چنین می‌گوید: «والیبال رشته‌ی مورد علاقه‌ام بود و به دنبال علاقه ام رفتم. به واسطه‌ی دوستی با آقای هوشنگ ملک‌لو، که از دوستان نزدیکم بود و با همکاری او والیبال را در سطح وسیع شروع کردم. اوایل امکانات در سطح محل بسیار کم و ناچیز بود و با کمترین امکانات والیبال بازی می کردیم، ولی کیفیت مسابقات در سطح مدارس، بسیار بالا بود و حریفان ما قوی بودند؛ اما سیستمی برای سازمان‌دهی والیبال و برنامه‌ریزی وجود نداشت؛ درواقع متولی نداشتیم. بازیکنان خوبی داشتیم، اما کسی نبود که بخواهد این استعدادها را پرورش بدهد. یکی از دلایلی که خیلی از این استعداها به تیم‌های سرشناس راه نیافتند، همین مسئله بود.
بعد از دبیرستان وارد خدمت نظام شدم و در خدمت یکی از محورهایی که بسیار از آن سود بردم، والیبال بود. همیشه بعد از مراسم شامگاهی با فرمانده مان بازی می کردیم.
در زمان آقایان خسروانی و پرویز شیخان، مدیر وقت باشگاه استقلال، مشکلات خاصی وجود داشت برای جذب بازیکن... در آن زمان من در تیم دیهیم بازی می کردم. آقای شیخان به نخبه‌ها بسیار بها می‌دادند. در آن زمان بازیکنان بزرگی بودند که من در مقابل آن بسیار ضعف داشتم. بازیکنانی که بسیار با تعصب و غیرت بازی می کردند.
در باشگاهی که من فعالیت می کردم تاحدی منطق زور حاکم بود. آقای ملک‌لو را به اجبار از عجب‌شیر آورده بودند که برای این تیم بازی کند. تنها امکاناتی هم که به ما می‌دادند یک پیراهن بود. حتی باید شهریه هم می‌دادیم. تعداد باشگاه‌های آن دوران بسیار کم بود و اگر کسی خوب بازی می‌کرد، دعوت می‌شد. درواقع پرسپولیس و استقلال بهترین تیم‌های آن موقع بودند که اگر کسی می‌خواست در این تیم‌ها بازی کند باید شهریه پرداخت می‌کرد. از آنجا که سیستم حاکم همان اجبار و زور بود، بازیکنان یا سرباز بودند و یا کارمندان سازمان‌های مختلف.
من هیچ وقت وارد تیم ملی نشدم. در اوایل انقلاب، فقط چهارتیم والیبال در تهران داشتیم. اولین رئیس هیئت تهران آقای علی ذوالفقاری بود. من مربی تیم بانک ملی بودم و سه تیم دیگر هم بودند که مسابقات اولیه با این چهارتیم برگزار شد. درواقع سال 61 تیم بانک ملی را ایجاد کردیم. با این تیم، به اتفاق آقای ملک‌لو، دو دوره قهرمان جام حذفی کشور، یک دوره نایب‌قهرمان لیگ و یک دوره هم قهرمان لیگ شدیم که برای بازی‌های آسیایی به هیروشیمای ژاپن رفتیم.
چند سال بعد، آقای یزدانی خرم از من خواست مسئول کانون‌های والیبال کل کشور باشم. مربی آن وقت آقای «ایوان ماریکوف» اهل لتونی و آقای لشکری (مترجم او) برای والیبال ما زحمت زیادی کشیدند. در آن دوره ما به مدارس می‌رفتیم و استعدادهای والیبال را کشف می کردیم و والیبالی که الآن داریم، نتیجه‌ی آن دوران است. ما برای استعدادیابی به شهرهای مختلف کشور می‌رفتیم و بدون هیچ فوت وقتی، بلافاصله، به مدارس می رفتیم. از صبح تازمانی که مدارس باز بودند، بازیکن انتخاب می کردیم. من به‌عنوان مشاور آقای ایوان در کنار ایشان بودم. ایشان حق بسیاری به گردن والیبال ما دارد.
تماشاگران آن دوران هم، به‌ویژه در شهرستان‌ها، بسیار تماشاگران خوبی بودند و علاقمندانه بازی‌ها را دنبال می کردند».
گفتنی است این برنامه پیش از این از شبکه‌ی رادیویی ورزش پخش شده است.

تهیه کننده اینترنتی: فاطمه منشي پور

دبیر سرویس: مهدي شادبهر

سرویس ورزش و سلامت

منبع : راديو ورزش

تهیه کننده برنامه اصلی : مريم رستمي,

گوینده : غلامعلي پيرايراني,

کلید واژه : واليبال, دلاورخان,

تصویر تکمیلی برنامه

 

 
مدت:

32':40"

 

32':40" | صدای اصلی برنامه

 

ایمیل شما:

email icon