no related item

شنونده: 1
دریافت: 3
بازدید: 1214

آذر|94

30

18:0

اتاقي در حومه خاطرات

بهتاش فریبا- پیش‌کسوت فوتبال

ایران‌صدا: بهتاش فریبا، در 22 بهمن سال 1334 در محله‌ی مرتضوی تهران در خانواده‌ای پرجمعیت و و رزش‌دوست به دنیا آمد. فوتبال را از کودکی با توپ‌ پلاستیکی و در زمین‌ خاکی محله‌شان آغاز کرد.

کارشناس/مهمان: بهتاش فريبا,  

بهتاش فریبا درباره‌ی زندگی ورزشی خود چنین می‌گوید: «محله‌ی ما کاملاً ورزش‌خیز بود، یک زمین فوتبال خاکی روبه‌روی خانه و یک زمین فوتبال خاکی هم پشت خانه‌ی ما بود. باشگاه البرز هم نزدیک خانه‌مان بود که بسیاری از ورزشکاران و هنرمندان در آن باشگاه فعالیت داشتند. در کل در منطقه‌ی ما همیشه فضای ورزشی و مسابقات حاکم بود.
برادران بزرگ‌تر من در محل تیمی داشتند به نام «رودکی». در آن موقع مسابقات محلی با نظم خاصی برگزار می‌شد و از این طریق بازیکنان فنی بسیاری شکل گرفتند. من هم در کنار آنها، تیم را همراهی می‌کردم و کم‌کم وارد فضای بازی شدم.
هر ساله جام توپ پلاستیکی گل کوچک در خیابان جمهوری برگزار می‌شد. وقتی که 12 سالم بود، با تیم رودکی در این مسابقات شرکت کردیم. این مسابقات بسیار منظم و باترتیب برگزار می‌شد و از کیفیت بالایی برخوردار بود. حدود 60 تیم هم شرکت کرده بودند.
اولین بازی را 5-0 بردیم. من هم سه گل زدم. بازی بعد هم بردیم. فردای آن روز هم بازی اول را بردیم، اما بازی بعد را باختیم. در بازی آخر، نامه‌ای به ما دادند مبنی‌بر اینکه از تیم ما سه نفر را برای بازی در سطح نونهالان انتخاب کردند. من و برادرم بهشید و یکی دیگر از دوستانم انتخاب شدیم. متوجه شدم که انتخاب ما توسط اردشیر لارودی صورت گرفته است. سطح مسابقات این‌قدر بالا بود که از بین بازیکنان آن دوره، حدود 20 بازیکن بعدها به تیم ملی راه یافتند.
روز اول که برای معرفی رفتیم، نزدیک به سه‌ هزار کودک آنجا حضور داشتند و قرار بود از بین آنها انتخاب کنند. در چند مرحله این آزمون انجام گرفت. درنهایت تعداد محدودی انتخاب شدند. شروع فوتبال حرفه‌ای من از اینجا بود و بزرگ‌ترین شانس زندگی فوتبالی‌ام آشنایی با آقای لارودی بود.
بعدها به تیم «پرما» رفتم که توسط آقای لارودی هدایت می‌شد. بعد از آن وارد تیم‌های آذر و البرز شدم. با البرز رتبه سوم جوانان ایران را کسب کردم.
بعد از آن به راه‌آهن رفتم. بعد هم تیم‌های پاس و استقلال و درنهایت در سال 67 با فوتبال خداحافظی کردم.
سال 1355 مسابقاتی بین‌المللی در ایران (شیراز) برگزار شد که در آن تیم‌های برزیل، مجارستان، کره‌جنوبی، نیوزلند، شوروی و دو تیم از ایران: جوانان کل ایران (به جز خوزستان) و تیم خوزستان شرکت داشتند.
در آن مسابقات من درخشیدم و توانستم گل سرنوشت‌سازی در بازی مقابل شوروی بزنم و توجه زیادی از سوی رسانه‌ها به من شد.
در همان سال (1355) قهرمانی جوانان آسیا در تایلند برگزار شد. آقای حشمت مهاجرانی سرمربی تیم ملی بود که تأکید زیادی به جوان‌گرایی داشت. در آن مسابقات با کره‌ی شمالی مشترکاً قهرمان شدیم و بعد از این قهرمانی، دیگر هیچ‌وقت در سطح جوانان قهرمان نشدیم.
در سال 1978 اولین دوره حضور ما در جام‌جهانی بود. در این دوره از مسابقات من فقط نیم ساعت بازی کردم.
پس از آن در تیم ملی بزرگ‌سالان و در 16 مسابقه ملی بازی کردم. با اینکه تعداد بازی‌ها کم بود، اما برای من بسیار پربار بود.
بعد از اینکه از فوتبال خداحافظی کردم، به مربیگری روی آوردم. مربیگری را در سال 1373 با تیم استقلال و در کنار آقای عبداللهی آغاز کردم. در آن سال، در فینال با سایپا بازی داشتیم که باختیم و دوم شدیم.
بعد از آن مدتی سرمربی تیم مهرگان پارس در لیگ دست دو بودم. مربی ساپیا هم بودم. آخرین مربیگری هم در تیم استقلال بود».
گفتنی است این برنامه پیش از این از شبکه‌ی رادیویی ورزش پخش شده است.

تهیه کننده اینترنتی: فاطمه منشي پور

دبیر سرویس: طليعه سادات کمالي

سرویس ورزش و سلامت

منبع : راديو ورزش

تهیه کننده برنامه اصلی : مريم رستمي,

گوینده : غلامعلي پيرايراني,

کلید واژه : بهتاش فريبا, فوتبال, ورزش,

تصویر تکمیلی برنامه

تصویر تکمیلی برنامه

 

 
مدت:

49':42"

 

49':42" | صدای اصلی برنامه

 

ایمیل شما:

email icon