no related item

شنونده: 8
دریافت: 18
بازدید: 761

اسفند|95

04

15:0

آنسوي تماشا

تئاتر هند

ایران‌صدا: بیشتر دست اندر کاران تئاتر غربی به تئاتر هند علاقه‌مند بودند، ژان ماری به این اعتقاد دارد که هنرمندان غربی که علاقه به تئاتر هند دارند از سر کنجکاوی نیست بلکه به عنوان در نظر داشتن انواع ظرفیت‌های جسمانی و ذهنی هنر است.

کارشناس/مهمان: يونس آبسالان, عزت الله مهرآوران,  

تئاتر هند در بر دارندهٔ پرتو آرای فلسفی و علمی است. تئاتر آتنای سیاه (برنال,۱۹۸۷) در بر دارندهٔ رابطه میان تمدن مصر و یونان است. که آنجه در ۱۵۰ سال اخیر رخ داد را نشان می‌دهد، یا هند و سیمای رمانتیک که نشان دهندهٔ تصورات ((خاورشناسان)) و داستان نویسان اروپایی ,صحنه و کارگاه بدن می‌گوید شیفتگی هنرمندان غربی به تئاتر آسیایی ناشی از نوعی درک شهودی است. نمایشگران هندی در بعضی از سنت‌ها آموزش‌های بسیار سختی می‌بینند، که اغلب در سن و سطحی انجام می‌شود که یاد آور تادیب رهبانی است و هم سطح آموزش‌های غربی است که یاد می‌گیرند. معمولاً نمایشگران در سنت گورو آموزش می‌بینند. مربی از بالاترین درجهٔ احترام برخوردار است و این کارها بیشتر برای نشان دهندهٔ تاتیاساستر یا همان کمک به دریافت کننده قبرای درک ابعاد دیگر هستی است. تئاتر هند مانند مفهوم هندی بودن مسئله‌ای قابل بحث و نوعی بحران فرهنگی است، که بسیار پیچیده و فرا تر از تئاتر است و بحث را به سمت نوعی مسائل فرهنگی می‌برد. از زمان استقلال به بعد، بعضی از واحدهای کوچک درگیر قالب‌های متعدد تئاتر ((کنش گر)) مانند ((سازمان تئاتر مردمی هند)),((جبههٔ تئاتر مردمی)),فعالان تئاتر دیگر یا مدرسه‌هایی را هدایت کردند که تلفیقی از اشکال سنتی و دغدغه‌های معاصر را به کار می‌برند. نویسندگان و کارگردانانی چون حبیب تنویر، کی. ان، پانیکار، بی. وی، کارانت نوعی پیچیدگی و تنوع را به نمایش می‌گذارند که نمایشگر رشد و توسعهٔ متفاوت و ناهمخوان در زیبایی شناسی نمایش و نیز در سیاست‌های بازنمایی و ایدئولوژی‌های فردی است. و مانیپور یکی از تئاتر معاصر بوده‌است، نویسندگان برجسته‌ای داشته مثلاً جی. سی، تونگبرا که بازیگر نویسنده و مترجم و ترانه سرا هم بود و جوایز منطقه‌ای و ملی بسیاری نیز دریافت کرد.نمایش راهی است برای منسجم تر، همگن تر، کامل تر، مهیاتر، داناتر، گسترده‌تر، آزادتر، پرمعناتر، مهم تر، پربارتر، غیر شرطی تر، قدرتمند تر شویم. اهمیت کارهای نمایشی در هند و مناطق دیگر از یک سو این است که نمایش را در دل کردوکار سیاسی و اجتماعی جای دهند. نمایش فعال و مشارکت جوست و جمعیت می‌بخشد و وجدآور است، و احساسات را بیان می‌کندو به دلیل دور زدن بسیاری از موانعی که مربوط ((توانش)) زبانی یا مرتبه پایگانی است.
بررسی مراحل چهار گانه تراژدی و نگاهی بر تئاتر کهکیلویه و بویراحمد از بخش های دیگر برنامه است.
در بخش نمایشنامه نویسان جهان این بار با "کال دِرون" نمایشنامه نویس اسپانیایی آشنا می شویم.
پدرو کالدرون (زادهٔ ۱۷ ژانویه ۱۶۰۰ در مادرید – درگذشتهٔ ۲۵ مه ۱۶۸۱ در مادرید) نمایشنامه‌نویس و شاعر عصر طلایی اسپانیولی بود. در دوره‌هایی خاص از زندگیش نیز سرباز و کشیش کاتولیک رومی بوده‌است. او زمانی زاده شد که تئاتر عصر طلایی اسپانیولی توسط لوپه د وگا تعریف شده بود، کالدرون آن را بیشتر توسعه بخشید، آثار او به عنوان نقطهٔ اوج تئاتر باروک اسپانیایی شناخته می‌شود. به این ترتیب، او به عنوان یکی از مهمترین دراماتیست‌های اسپانیا و یکی از بهترین نمایشنامه‌نویسان ادبیات جهانی شناخته شده‌است. او آغازگر چیزی بوده‌است که امروزه به دور دوم دوران طلایی تئاتر اسپانیولی موسوم است. در حالی که سلف او، لوپه د وگا، پیشگام فرم‌های دراماتیک و ژانرهای اسپانیایی عصر طلایی تئاتر بود، کالدرون آن‌ها را جلا داده و تکمیل کرد. در حالی که قدرت لوپه در خود به خودی و ذاتی بودن آثار او نهفته‌است، قدرت آثار کالدرون در ظرفیت‌های زیبایی شاعرانه، ساختار دراماتیک و عمق فلسفی آن نهفته‌است. کالدرون کمال‌گرایی بود که غالباً نمایشنامه‌هایش را بازخوانی شده و بازسازی می‌کرد، حتی اگر زمانی طولانی از عرضهٔ آن گذشته باشد. این کمالگرایی نه تنها کارهایش را محدود نمی‌کرد، بلکه بسیاری از نمایش‌هایش را از روی نمایش‌های موجود یا صحنه‌های ساخته شده توسط دراماتیست‌های دیگر بازسازی می‌کرد، و به آن‌ها عمق، پیچیدگی و انسجام بیشتری می‌بخشید. (بسیاری از نمایشنامه نویسان از آن زمان کشورهای اروپایی، مانند مولیر، کورنی و شکسپیر، نمایشنامه‌های قدیمی را به همین صورت بازسازی می‌کردند). مهمتر از همه، کالدرون در ژانر از «نمایش مذهبی» سرآمد دیگران است، که در آن او ظرفیت ظاهراً پایان ناپذیری را برای دستیابی به فرم‌های دراماتیک جدید از مصالح دینی موجود نشان داد. کالدرون نوشت ۱۲۰ «کمدیاً، ۸۰»نمایش مذهبی" و ۲۰ نمایش‌های کمدی کوتاه که «انترمس» نامیده می‌شوند، نوشت. اگرچه از شهرت او در طول قرن هجدهم رفته رفته کاسته شد، با ترجمهٔ آثارش به آلمانی توسط یوهان ولفگانگ گوته، دوباره کشف شد، و از آن هنگام به بعد، او به طور گسترده‌ای به عنوان یکی از بهترین نمایشنامه‌نویسان جهان غرب دنیای باروک در نظر گرفته شده‌است.
بعد از شنیدن مختصری از تاریخ تحلیلی سینما با زندگی نامه ی ساتیا جیت رای فیلمساز هندی آشنا می شویم.
ساتیاجیت رای (۲ مه ۱۹۲۱–۲۳ آوریل ۱۹۹۲) یک فیلمساز مشهور هندی بنگالی بود.او زادهٔ شهر کلکته (در ایالت بنگال غربی، در شرق هند) بود و در مدت فعالیت سینمایی‌اش ۳۷ فیلم (شامل فیلم بلند سینمایی، فیلم مستند و فیلم کوتاه) ساخت و جوایز متعددی در جشنواره‌های هندی و بین‌المللی دریافت کرد.او نخستین فیلمش، پاتر پانچالی، را در سال ۱۹۵۵ میلادی بر اساس یک رمان بنگالی (به همین نام) ساخت که با استقبال منتقدان روبرو شد و جوایزی مانند بهترین مستند انسانی جشنواره کن را برای او به همراه داشت. پس از آن، در سال‌های ۱۹۵۶ و ۱۹۵۹، او فیلم‌های موفق آپاراجیتو و آپور سانسار را در ادامهٔ داستان فیلم نخست ساخت که به همراه هم به سه‌گانهٔ آپو مشهور شدند. فیلم رعد دوردست در ۱۹۷۳ برنده خرس طلایی جشنواره فیلم برلین شده است.ساتیاجیت رای در دوران فعالیت سینمایی‌اش ۳۲ بار جایزهٔ ملی فیلم از دولت هند دریافت کرد و ۲ بار برندهٔ جایزهٔ خرس نقره‌ای (از جشنواره بین‌المللی فیلم برلین) و ۱ بار برندهٔ جایزهٔ شیر طلایی (از جشنواره فیلم ونیز شد. او همچنین در سال ۱۹۸۲، دکترای افتخاری از دانشگاه آکسفورد دریافت کرد.آکادمی علوم و هنرهای سینما در ۱۹۹۲ میلادی طی مراسم شصت و چهارمین دورهٔ این جوایز، جایزه اسکار افتخاری را به وی اهداء نمود؛ هر چند بیماری به وی اجازه حضور در این مراسم را نداد و در همان سال درگذشت. او اولین و تنها هنرمند هندوستانی است که موفق به کسب این جایزه شده‌است.

این برنامه پیش از این از رادیو جوان پخش شده است.

تهیه کننده اینترنتی: منصوره وهابي

دبیر سرویس: علي جعفري فوتمي

سرویس فرهنگ و هنر

منبع : راديو جوان

تهیه کننده برنامه اصلی : اکبر لکلري,

گوینده : اردشير صالح پور,

کلید واژه : تئاتر هند, ساتيا جيت راي, کال درون,

ساتیا جیت رای

کال درون

 

 
مدت:

48':12"

 

48':12" | صدای اصلی برنامه

 

ایمیل شما:

email icon