|
آواز پرندگان، راهگشای پیشگیری از آلزایمر
ایران صدا: از آن جایی که مکانیزم مرگ سلول ها در گونه های مختلف یکسان است، این کار آنها می تواند در تحقیق های درباره بیماری های انحطاطی و مرتبط با سن، مثل آلزایمر بسیار راهگشا باشد.../گروه دانش و فناوری
بعضی از پرندگان، چه در قفس باشند و چه آزاد، فقط وقتی نیاز داشته باشند آواز می خوانند. مثلاً این کار را در فصل جفت گیری انجام می دهند. بعد از این که نیاز برطرف شد نورون های موسیقایی شان از بین می روند و آن ها بی آواز می گردند.
اخیراً دانشمندان دانشگاه واشنگتن نشان داده اند که می توانند کاری کنند که پرندگان به شکلی موقتی به آواز خواندن ادامه دهند. آن ها کار آنزیمی را متوقف می سازند که نقشی کلیدی در فرآیند مرگ طبیعی سلول ها دارد. اما از آن جایی که مکانیزم مرگ سلول ها در گونه های مختلف یکسان است، این کار آن ها می تواند در تحقیق های درباره بیماری های انحطاطی و مرتبط با سن، مثل آلزایمر بسیار راهگشا باشد.
مرگ برنامه ریزی شده سلول ها که آن را «آپوپتوزیز» هم می خوانند در ارگانیسم های چند سلولی بسیار عادی است و به فرآیندهای مهم بیولوژیک، مثل حفظ توازن بین اندامها کمک می کند.
یک سلول دلایل زیادی برای این دارد که حس کند قرار است بمیرد. در عین حال، فرآیند از بین رفتن آن ها عموماً یکسان است و گروهی از آنزیم ها به نام کاسپازها هستند که فرمان مرگ سلول را صادر می کنند.
کاری که محققان در مقاله خود در نشریه «ژورنال نوروساینس» نشان داده اند این است که جلوگیری از کاسپازها باعث حفظ نورونها و وظیفه مغز می شود که در این مثال، آواز خواندن پرندگان است.
«الیوت برنوویتس» استاد روانشناسی و جانورشناسی دانشگاه واشنگتن می گوید: «در آینده، پزشکان شاید بتوانند با این شکل پیش گیری، وضعیت افراد سکته کرده را تثبیت کنند.»
در این تحقیق از 15 گنجشک سرسفید استفاده شده است. این پرندگان را در طبیعت وحش گرفتند، و آن ها را در محیطی قرار دادند که نورپردازی آن شبیه به فصل جفت گیری بود. سپس به آن ها استرویید دادند تا بخش کنترل آواز آن ها تقویت شود. سپس استروییدها را قطع کردند و پرنده ها را به نور معمولی برگرداندند. گروهی از پرندگان دچار مرگ سلول های بخش کنترل آواز شدند، اما آن ها که هورمون بازدارنده کاسپاز مصرف کرده بودند نورون های آواز خود را از دست ندادند.
البته دانشمندان پرندگان را بعد از یک، سه و هفت روز کشتند و مشخص نشد که این بازدارنده ها تا چه زمانی می توانند مؤثر باشند. با این حال این روش می تواند افق جدیدی را به سوی درمان اختلالات تباه کننده سلول های مغزی، مثل بعضی از انواع آتاکسیا باز کند. برنوویتس می گوید: «ما هنوز تمام روش های جلوگیری هورمون ها از مرگ سلولی را نمی دانیم. اما این تحقیق نشان می دهد که هورمون ها جلوی کاسپازها را می گیرند و نورون ها را حفظ می نمایند.»
گفتگو با دکتر مظاهری، روانپزشک و دبیر انجمن روانپزشکان را درباره آلزایمر و راههای پیشگیری از آن بشنوید... |
