مرنجاب، " شب ، سکوت ، کویر " 

ایران صدا: مرنجاب یکی از زیباترین نقاط کویری ایران محسوب می ‌شود و یکی از معروفترین و بزرگترین ریگزارهای ایران است. مرنجاب در شمال شهرستان آران و بیدگل از توابع کاشان قرار دارد. این کویر از شمال به دریاچه نمک آران و بیدگل، از غرب به کویر مسیله و دریاچه نمک حوض سلطان و حوض مره و از شرق به کویر بندریگ و پارک ملی کویر و از جنوب به شهرستانهای آران و بیدگل و کاشان محدود می ‌شود./گروه دانش و فناوری 

زیبایی حیرت انگیز و معجزه زیبای طبیعت در ساختن اشکال هندسی منظم ( شش ضلعی ) در نمکزارها، که هر گوشه آن به نوعی منحصر بفرد است و شاید مشکل بتوان در یک نمکزار دو شش ضلعی یکسان یافت. با قدم برداشتن بر روی نمکزارها و شنیدن صدای ترد شکستن بلورهای نمک، لذت این پیاده روی دو برابر میشود.
کمی آنسوتر تپه های شن روان با زیبایی خیره کننده و ترکیب رنگهای چشم نواز در تقابل ماسه و آسمان آبی شما را بسوی خود می خواند. تپه های شن روان با کمترین وزش بادی تغییر قیافه می دهند و تمام آثار و نشانه های بجا مانده از پای مسافران را از تن خویش می زدایند، گویی به هیچ وجه آلودگی ردپای انسانها را نمی توانند بر تن خود تحمل کنند.
در کویر " مرنجاب " با فاصله ای کمتر از پنج کیلومتر میتوانید پس از دیدن نمکزار به تماشای زیبایی محسور کننده تپه های شنی بنشینید و اگر کمی یاد ایام کودکی بیفتید بر روی شنها غلتی بزنید و دوستان خود را در زیر شن مدفون کنید.
کویر مرنجاب از بخشهای شهرستان آران و بیدگل محسوب شده و در 60 کیلومتری شمال شرقی شهر کاشان قرار گرفته است. البته به این نکته مهم باید اشاره گردد که جاده 50 کیلومتری شهرستان آران و بیدگل تا کاروانسرای شاه عباسی تماما خاکی است و باید خاکی بماند تا تناسب طبیت منطقه از بین نرود. با توجه به فاصله 230 کیلومتری تهران تا کاشان که حدود 3 الی 4 ساعت زمان نیاز دارد فاصله 50 کیلومتری جاده خاکی آران و بیدگل تا کاروانسرا را می توان 2 الی 3 ساعته پیمود.

کاروانسرای شاه عباسی :
بنای اولیه این کاروانسرا به دستور شاه عباس صفوی در راستای طرح مسیر کاروان های اصفهان به مشهد ساخته شده است. و به یاد شاه عباس این کاروانسرا را با نام عباسی می خوانند البته در برخی موارد به نام کاروانسرای مرنجاب نیز نامیده میشود. کاروانسرا در حاشیه جنوبی دریاچه نمک قرار گرفته و خوشبختانه مورد لطف و عنایت سازمان میراث فرهنگی قرار گرفته و تقریبا بطور کامل بازسازی شده است ولی بدلیل کسری بودجه مقداری از تزئینات سر در آن باقی مانده است. این کاروانسرا به شکل قلعه ای مربع شکل طراحی شده و دارای 6 برج نگهبانی می باشد که در چهار گوشه و میان دیوارهای شمالی و جنوبی آن قرار گرفته است. حیاط کاروانسرا ابعادی در حدود 20 در 30 دارد که توسط چندین اتاق و شاه نشین احاطه شده است. آب آشامیدنی از قناتی که تا روبروی کاروانسرا کشیده شده است تامین میگردد. البته آبی شور و بد طعم که در مزاج غیر بومی ها زیاد خوش نیست. وجود استخری به ابعاد 4 در 10 در ضلع شرقی کاروانسرا و شنیدن صدای جیغ چندین غاز و اردک که درون استخر در حال شنا هستند در حالی که مطمئن باشید در میان کویر هستید کمی تعجب برانگیز است اما به هر روی این مجموعه، زیبایی کاروانسرا را مضاعف کرده است. آب این استخر مکان مناسبی برای رفع تشنگی شتران منطقه است که به هنگام طلوع و غروب آفتاب برای رفع عطش به آن مراجعه میکنند. در ضلع شمالی کاروانسرا برای رفاه حال مسافرین تعدادی سرویس بهداشتی ساخته شده است که با مقایسه با دیگر مناطق گردشگری ایران در نوع خود قابل توجه است. در ضمن ابتدای شب را در حدود دو الی سه ساعت می توانید از نور برق استفاده کنید که منبع تولید برق آن ژنراتوری است که در کنار کاروانسرا تعبیه شده است.

نمکزار ( دریاچه نمک ):
با شنیدن نام دریاچه ذهن هر خواننده ای به شکل و شمایل دریاچه و دریا و آب معطوف میگردد. اما این دریاچه در اکثر فصول سال خشک است. پس اگر قصد دیدن آب و شنا کردن در آب شور را دارید اشتباه آمده اید. این دریاچه که حاصل چندین هزار سال ورود آب شور رودها و سیلابها منطقه است، نمک موجود در خاک را در خود حل کرده و پس از تبخیر در این دریاچه بجای مانده است. نمکهای باقی مانده بر کف دریاچه با هر بارش باران و با تبخیر مجدد رطوبت موجود در نمک، کرت بندی بسیار زیبا و دیدنی ایجاد میکنند که متناوبا در حال تغییر و تحول است. پیاده روی بر روی این کرتهای نمک و شنیدن صدای خرد شدن بلورهای نمک را مطمئنا در هیچ جای دیگری بجز نمکزار نمی توان تجربه کرد. دریاچه نمک دقیقا در شمال کاروانسرا واقع شده است که ساحل آن از کاروانسرا در حدود 3 کیلومتر فاصله دارد. اما اگر میخواهید جزیره سرگردانی را ببینید باید درون دریاچه حدودا 5 کیلومتر دیگر پیاده روی کنید. جزیره سرگردانی کوهی به ارتفاع 800 متر از سطح دریاست که از نوع آتشفشانی است. اگر بالای این کوه بایستید کوه مزبور را بصورت جزیره ای خواهید یافت که در میان دریایی از نمک قرار گرفته است به همین دلیل این کوه به نام جزیره نامگذاری شده است.

تپه های شن روان (رمل):
حتما پیاده روی با پای برهنه در ساحل ماسه ای دریا را تجربه کرده اید و به هنگام این پیاده روی وجود سنگ و گوش ماهی در زیر پای خود را حس نموده اید. و قاعدتا تمامی ماسه های ساحلی مرطوب و خنک بوده است.
اما پیاده روی بر روی تپه های شن خالص که هیچگونه سنگ و شی زائدی در آن وجود ندارد چیزی است دیگر. و از آن جالبتر اینکه ماسه های رو به آفتاب گرم و مطبوع و ماسه های رو به سایه خنک و مرطوب. این احساس را مطمئنا در ساحل دریا نخواهید یافت.
منظره مجمر سرخ آفتاب که نور سرخ و نارنجی رنگ خود را بر دامن تپه ها می گسترد را هیچگاه نمی توان با قلم توصیف کرد. گلوله سرخی که از پشت تپه ها خرامان، خرامان بیرون می آید و اگر شانس با شما یار باشد و آسمان آبی رنگ با مقداری لکه های ابر سفید به این مجموعه اضافه شود عیش شما کامل خواهد شد.
ساحل تپه های شنی در فاصله 10 کیلومتری شرق کاروانسرا آغاز شده و تا چشم کار میکند رو به سمت شرق گسترده شده است. این تپه هایی دارای پوشش گیاهی خاص خود هستند که زیبایی این تپه ها را دو چندان کرده است. نکته جالب توجه، ریشه های درختچه ها و بوته ها است که بدلیل کمبود آب، در برخی موارد تا 10 متر نیز به اطراف کشیده شده است تا بلکه قطره ای آب بیابند.
اگر قصد عکاسی از این منطقه را دارید شدیدا از دوربین خود مراقبت کنید چرا که یک دانه شن نیز برای بر باد دادن سرمایه شما کافیست.

چاه دست کن:
این چاه به عمق حدودا 5/1 متری در مسیر کاروانسرا به تپه های شنی قرار گرفته است تا زمانی که چاه را ندیده اید شاید باورتان نشود اما چاه " دست کن " در میان کویر در عمق 5/1 متری به آب رسیده است. آب چاه دست کن نیز به مانند قنات کاروانسرا شور است، اما کمی شیرین تر از آب قنات است ...
بیشتر از زبان مهدی بروجردی، راهنمای تورهای مرنجاب بشنوید ...